Włatcy Móch - Węgielek

dzisiaj będę mówił, o dolegliwości, jest to horoba, przy kturej się pości. Każdy ludź ją przeszed, kiedy był malutki, gdy popił śliwki, śmietanką z loduwki. Ftedy w brzóhu coś się, wymieszało, i puźniej całą noc, dópsko rozrywało. Ftedy higienistka, nagle się zjawiła, i do ronk mi paczke, wengielka wręczyła!
wengielek, wengielek! kohany wengielek! na zatfardzenie, wystarczy nie wiele! gdy mósisz zatykać, sobie palcem dópe! zapodaj wengielek, na twardziejszom kópe!
A ja jestem Czesław, i f końcu coś powiem, problem rozwolnienia, chodził mi po głowie, miałem kiedyś problem, zesrać sie nie mogłem, ale palca raczej zbytnio nie wsadzałem! Przekliniak mi muwi, żebym pił se zioła, lecz się wyżygałem, tusz obok kościoła! wyleciał Proboszczu, strasznie sie menczyłem, wrenczył mi wengielek, po kturym orzyłem, wienc pamiętaj bracie, gdy bendziesz miał sraczke, biegnij do apteki, i kóp wengla paczke!